Onze campagnes hadden het dit jaar blijkbaar goed gedaan want we kregen een uitnodiging van M4N en Cleafs om deel te nemen aan de Affiliatedag 2010. Iedereen die goed betrokken is in de Nederlandse affiliate wereld is hier aanwezig. Door het beperkt aantal beschikbare toegangskaarten en de vrij forse toegangsprijs werd hier getracht het kaf van het affiliate koren te scheiden.

Wij zijn gretig op de uitnodigingen ingegaan.

Editie 2010 is gehouden in De Fabrique in Utrecht. Een leuke locatie met een aardig ambiance. Gratis parkeren, goed verzorgde doorlopende catering en een hoog gehalte slimme mannen en vrouwen in bijbehorende pakken. Er was duidelijk niet bezuinigd op versnaperingen, aankleding van de locatie en service van het personeel.

Eenmaal aanwezig is het natuurlijk onvermijdelijk om powersessies, lezingen en de netwerkborrels te bezoeken en actief aan deel te nemen. And so we did. Het is uitermate leuk om te zien dat al jouw affiliate linkjes een hoop van deze mensen blij maken. Want ja, we verdienen er uiteindelijk allemaal aan. Leren doe je toch op zo’n dag. Je wilt het niet, omdat je ‘eigenlijk alles wel weet’, maar het is leuk je te begeven onder mensen die terug kunnen praten over affiliate technieken en zinnige dingen zeggen.

Wat opviel is dat er naar onze mening niet bijzonder veel mensen aanwezig waren, dit komt misschien omdat de markt zo jong is. Iedereen die de Fabrique in Utrecht kent zal weten dat deze locatie niet bijzonder groot is en daardoor krijgt het een hoger persoonlijk gehalte.

Met de opgedane kennis, een hoop nieuwe contacten en weer zin in volgend jaar hebben wij deze dag afgesloten naar absolute volle tevredenheid. Op de parkeerplaats moesten we nog wel even slalommen om de Audi’s, Mercedessen en her en der een scheef geparkeerde Porsche maar dat mocht de pret niet drukken. Hier zit het geld van de toekomstige internetmarkt absoluut verscholen, niet doorvertellen.

Ik kende het nog niet, maar Google Trends blijkt een prima tool om de zoekwoorden trends bij te houden. Ik hou altijd nauwlettend de statistieken van mijn websites in de gaten, mijn humeur blijkt dan ook in sommige gevallen behoorlijk overeenkomstig met de bezoekersaantallen.

Ik heb het hier over een vacature website waarvan ik het beheer heb. Nu ook weer, eerste 2 weken van de maand november..gaat wel aardig qua bezoekersaantallen, no reason to worry. Maar dan, de laatste 2 weken van November neemt mijn bezoekersaantallen een duikvlucht. Stress! Hoe komt dat?! Veel scenario’s in het hoofd gehaald:

• Teveel geindexeerde pagina’s in een te korte tijd?
• Hoeveelheid linkpartners bijzonder hard afgenomen?
• Zoekindexering parameters van de grotere zoekmachines gewijzigd?
• Zoekmachines zijn ontevreden met je, je wordt gestraft?

Tja, of niet. Speculeren is niet weten. Ik check mijn webmastertools, geen veranderingen in zoekposities? Dat is vreemd. Dus ik gooi enkele termen het kantoor rond en laat me ‘ontevreden uit’ over de gang van zaken. Ik wordt geattendeerd op Google Trends. De nieuwe hamvraag:

• Worden er wel vacatures gezocht in december, met andere woorden, is het de schuld van de zoekende mens?!

Eureka momentje! December laat 25% minder werkzoekende zien in december! Het is een trend! Ook in 2008 en 2007 is dit verschijnsel niet vreemd. No reason to worry.

Dit artikel gaat over iets wat, wanneer je een internetondernemer wordt, ongetwijfeld gaat tegenkomen. Auteursrechten of copyrights. We gebruiken allemaal designs, lay-out’s, foto’s en tekstformats om onze website mooier te maken. Dit om je boodschap mooier te verpakken voor de bezoekers en natuurlijk uiteindelijk ook voor jezelf.

We nemen als voorbeeld een website van een hoveniersbedrijf. Deze zal foto’s moeten laten zien op zijn website om jou als bezoeker te overtuigen van zijn overontwikkelde groene vingers. Maar wie heeft die foto’s gemaakt? En zijn de auteursrechten van die foto overgedragen aan de hovenier zodat deze de foto kan laten zien op zijn website? In veel gevallen zal de hovenier zelf de foto hebben gemaakt, maar wat nu als het een professioneel hoveniers bedrijf is dat net een weiland heeft omgebouwd naar een paleistuin? Dan wil je daar als hoveniersbedrijf geen onderbelichte foto’s van hebben. Dus wordt er een professionele fotograaf voor ingehuurd.

Deze foto’s worden gekocht van de natuur fotograaf voor 200 euro per stuk zonder verdere afspraken. Wanneer een foto zonder verdere afspraken/specificaties wordt verkocht zegt het bureau BURAFO (bureau voor bescherming fotografen en copyrights) dat de fotograaf de eigenaar van de foto blijft. De foto mag dus niet gebruikt worden voor andere (promotionele) doeleinden. In theorie mag hij hem zelfs niet op zijn eigen website plaatsen, maar dit wordt vaak door de vingers gezien.

Maar dan..krijgt de hovenier te horen dat zijn weiland/paleistuin transformatie in de prijzen is gevallen bij het jaarlijkse tuinen festival: ‘de Groene Prestatie’. De organisatie vraagt aan de hovenier om foto’s die zij kunnen gebruiken bij de promotie van hun festival.

De hovenier is geen auteursrecht specialist en geeft zonder argwaan zijn eerder gekochte foto’s aan het festival bestuur. De natuur fotograaf ziet enkele dagen later op de website van een hoveniers startpagina dat er reclame wordt gemaakt voor het tuinen festival met een foto die hij heeft gemaakt. Hij wil geld zien, en stuurt een claim van 4900 euro naar het bestuur van het festival wegens onrechtmatig gebruik van zijn foto’s, daarbij doet hij ook gelijk een schikkingsvoorstel van 3500 euro wanneer er binnen 9 dagen betaald wordt. De fotograaf laat ook weten dat wanneer er helemaal niet betaald wordt, er juridische stappen genomen zullen worden. Het bestuur snapt hier niks van en laat in een reactie aan de fotograaf weten dat zij deze foto met de toestemming van de hovenier hebben verkregen. Ook treden zij in contact met de hovenier en vraagt opheldering over deze claim.

Wat nu?

Laten we voorop stellen dat hier drie problemen zijn, laten we dit uitkristalliseren:

• Het Bestuur van De Groene prestatie – Haar wordt een geldbedrag gevraagd voor het gebruiken van een auteursrechtelijk beschermde foto. Ze hebben door e-mail contact de foto verkregen. Hierin zegt de hovenier letterlijk dat de foto in kwestie gebruikte mag worden door het bestuur. Deze foto is dus niet onrechtmatig in hun bezit gekomen, maar dat geeft hun niet het recht de foto te gebruiken voor enige andere (promotionele) doeleinden. Dit moet apart in het koopcontract opgenomen worden.
• De Hovenier – Deze heeft een foto gedistribueerd met de wetenschap dat deze gebruikt wordt voor promotionele doeleinden. Hij heeft niet in het koopcontract (deze was niet aanwezig) opgenomen dat de foto van weliswaar ‘zijn’ tuin ook auteursrechten vrij was. Hij heeft geen kaas gegeten van auteursrecht en de fotograaf heeft hem hier niet over ingelicht. Hij vindt dat de fotograaf hem had moeten informeren over de rechten en plichten die bij zo’n niet alledaagse aankoop horen.
• De Fotograaf – De fotograaf gaat agressief te werk. Hij is boos omdat dit al de zoveelste keer is dat hij een foto van zijn hand ziet verschijnen op een andere website dan waar hij over is geïnformeerd. Hij laat zonder waarschuwing weten dat hij een hoop geld wil zien om iets wat eigenlijk niemand zag aankomen. Hij zet flinke druk op de wederpartij door een periode van 9 dagen af te dwingen voor betaling van het schikkingsvoorstel. De wederpartij kan zich in deze korte periode natuurlijk niet goed voorbereiden / inlezen op de voorgedane situatie. Daarnaast brengt hij ook nog eens zijn eigen markt in gevaar omdat hij een natuur fotograaf is. Hoe de situatie uiteindelijk ook verloopt, de hovenier en het bestuur van het festival zal nooit meer gebruik maken van zijn diensten, en wie weet welke connecties zij hebben in de groene wereld.

Vervolg

Er is van alle drie de partijen natuurlijk wel wat te zeggen. De nu komende tekst is gebleken uit jurisprudentie (vergelijkbare situaties die al voor het gerecht zijn afgehandeld) met een snufje eigen ervaring.

Uitgaande van het worst-case scenario. De zaak komt voor. De fotograaf wordt in zijn gelijk gesteld betreft het auteursrecht. Hierbij wordt er ook gelijk duidelijk gemaakt dat de fotograaf in het vervolg zijn klanten moet inlichten over het auteursrecht, en dat deze voorlichting ook in deze situatie ook zeer gewenst was geweest, maar hier gezien het recht is hier niets in het voordeel van de hovenier te behalen. De schadevergoeding wordt gedeeltelijke toegekend en komt neer op 200 euro, het bedrag dat eigenlijk betaald had moeten worden voor de foto. De promotionele stukken van het festival die deze foto draagt moeten worden verwijderd.

Het bedrag van 200 euro zal buiten de rechtbank vermoedelijk (gedeeltelijk) verlegd worden door het festival bestuur naar de hovenier omdat zij vinden dat hun onderzoeksplicht naar auteursrechten ophield bij de hovenier. In de meeste gevallen zorgen de partijen (hovenier en festival bestuur) in het kader van vrede dan voor een verdeling van het bedrag tussen hun beide. Uiteindelijk heeft de fotograaf dus wel een vergoeding gekregen voor de foto, maar van zijn originele claim is niks meer over. De kosten van de foto en toegebrachte schade wordt namelijk op redelijkheid bekeken. Het had dus ook 300 euro of juist 150 euro kunnen zijn.

Nog een aangemerkt detail: De fotograaf kiest voor een bedrag onder de 5000 euro omdat dit nog binnen het kantongerecht valt. Dan heb je geen advocaat nodig om je te verdedigen. Boven dit bedrag is het een zaak voor de ‘normale’ rechter en zijn advocaten betrokken. De proceskosten vallen ook een stuk hoger.

Disclaimer m.b.t. dit artikel: Deze zaak is redelijke specifiek maar geeft geen enkele garantie betreft uitspraken in iets wat jij hebt meemaakt. Dit verhaal valt niet en/of nimmer onder jurisprudentie en kan niet worden gebruikt in juridische conflicten. Namen als ‘De Groene Prestatie’ hebben geen enkele samenhang met een toevallig bestaand bedrijf en/of festival en is in het kader van dit artikel bedacht.

De zandbak. Je bent klein, redelijk onbezorgd en eenmaal over die hoge rand gekropen, leuk om in te spelen en verschillende dingen te creëren. Je wordt gewaardeerd door je mede-zandbak spelers en de beheerder van het zand is je grootste vriend. Maar dan groei je, en je aanwezigheid is minder gewenst. Het is tijd om uit de zandbak te kruipen.

Dit artikel gaat over de zogenaamde Sandbox van Google. De sandbox is een benaming voor de eerste indexering van een nieuwe website. Met andere woorden, Google ziet jouw website voor het eerst en plaatst deze in haar zoekalgoritme met bijbehorende resultaten.

Het verhaal in de eerste paragraaf is natuurlijk een grote metafoor voor Google’s Sandbox. Ik heb zelf bijzonder veel nieuwe websites gelanceerd en een minder bijzonder aantal opgeheven. En allen hadden ze in de eerste periode met de sandbox te maken. De sandbox is het fenomeen dat je website na eerste indexering op een goede positie wordt weergegeven in de zoekresultaten, maar enkel voor de eerste periode, reken 1 a 2 weken. Na deze periode zak je helaas weer terug naar minder belangrijke Google posities. Vanaf dan zal je moeten knokken voor die hogere positie. Google zelf ontkent dit fenomeen, maar ik ben er van overtuigd dat elke website deze behandeling ondergaat.

Waarom ze dit hebben geïntroduceerd is voor mij nog steeds een raadsel. Ik heb wel enkele theorieen:

• Het kan een buffer zijn voor Google om je website wel te tonen en te erkennen. Maar nog niet goed op waarde hebben geschat, ze nemen een periode van 1 a 2 weken om je website grondiger te bekijken.
• Het kan een filtermethode zijn om kunstmatige zoekmachine optimalisatie beter en sneller te herkennen (stelt Google namelijk niet op prijs). Op deze manier krijgt iedereen een gelijke kans en wordt vervuiling grotendeels voorkomen.

Mijn mening is, alles wat nieuw is, is interessant. Dus Google gaat je goed indexeren omdat je nieuw bent, waarom denk ik dit? Als mijn websites nieuwe pagina’s krijgen worden ze allemaal even ‘gesandboxt’. Terwijl de websites al jaren bestaan.

Dus als je website opeens zakt in de resultaten je bezoekers aantallen tegenvallen ongeveer 2 a 3 weken na je lancering, is niet erg. Wanneer je met je website bezig blijft en teksten blijft schrijven om je lezers te willen informeren (en dus niet Google) dan kom je vanzelf weer op die goede positie waar je mee begon.

Deze top drie heb ik samengesteld naar aanleiding van de ideeën die afgelopen jaren de revue hebben gepasseerd. Ik dacht, laat ik ze maar eens delen met jullie. Als jullie nog slechte ideeen hebben gehad, please share.

Mijn top 3.

3. Hourofshower.nl

Dit idee is ontstaan uit de irritatie die ontstaat als je collega die 1 meter verderop zit weer eens niet gedoucht heeft. Hourofshower.nl zou een checklist zijn waar het duidelijk zou moeten worden dat het tijd wordt om te douchen.

Je moest maar eens gaan douchen als:

• ..je binnen 4 minuten wordt gebeld door 4 collega’s die zich 3 meter verderop bevinden met de vraag of je niet eerder naar huis wilt omdat je er wat ‘bleek’ uitziet.
• ..dat stoeltje in de trein naast je leeg blijft terwijl de deuren niet meer dicht willen omdat er mensen tussen geklemd zitten.
• ..de rugleuning van je bureaustoel ter hoogte van je oksels gele plekken vertoond terwijl deze zwarte bekleding heeft.
• ..je je uitrekt en de sprinklers activeren.

Wanneer je achter deze vragen een checkje zou kunnen zetten zou het tijd worden om te douchen. Ik kon toentertijd geen verdienmodel verzinnen, maar nu met die affiliate markten..met deodorant affiliates misschien.

2. Crematieoplocatie.nl
Deze heb ik niet alleen verzonnen maar heb ik samen met wat mede jonge ondernemers in een brainstorm weten op te graven. Het idee was om een grote SRV wagen te verbouwen en een grote oven erin te plaatsen. Dan heb je opeens een mobiel crematorium. Je kan dan via de website een verzoek doen van crematie locatie. Je kan je dus niet alleen uit laten strooien waar je wilt maar ook laten cremeren waar je wilt. Het plan ging 3 minuten na het verzinnen van dit idee in rook op.

1. Digipapershredder.nl

Een dienst die er voor zorgt dat al je digitaal materiaal echt wordt vernietigd. Je kent misschien de papier shredders op kantoor wel, zo’n mistroostige halve fax look-a-like bovenop die te brede papierbak waar je papier als draadjes uit komen en waar je, wanneer in werking, gefascineerd naar blijft kijken omdat het iets ‘vernietigd’. Dat dus, maar dan digitaal.

Er zouden dan teksten op de website komen die je zouden moeten overtuigen dat wanneer je iets verwijderd met je ‘del-toets’ dit toch niet echt verwijderd is en toch nog ergens op je harde schijf rondzwerft. De angst die hierdoor gecreëerd wordt moet er dan voor zorgen dat mensen hun bestanden wel bij de ‘digipapershredder’ achterlaten om te laten vernietigen voor altijd! Verdienmodel: Afvalverwerkingsbedragen van 1 cent per half megabyte, 10 cent per gigabyte, staffel mogelijk natuurlijk.

Waardeloze ideeën zijn altijd de basis van betere ideeën.

Eigenlijk zijn de ideeën 2 en 3 wel uit te voeren, 1 is gewoon oplichting (maar wel grappig). Ze zouden zelfs geld op kunnen leveren. Zolang je maar begint met een solide marketing plan en een aantal klanten hebt. Ik ben er van overtuigd dat ambitie en doorzettingsvermogen van zelfs de meest gare websites nog een klein succesje kunnen maken.

Heb jij nog gare website ideeën gehad? We willen ze weten!